شهادت جانگداز امام حسن عسكرى روز هشتم ربيع الاوّل سال 260 هجرى ، روز درد آلودى در شهر سامراء بود خبر شهادت امام عسكرى عليه السلام در عنفوان شباب همه جا را فرا گرفت . بازارها تعطيل شدند و مردم شتابان و گريان به سوى خانهء امام رفتند . مورخان اين روز غمبار را به روز قيامت تشبيه كرده‌اند ، چرا ؟ چون توده‌هاى محرومى كه مهر و محبت خود را نسبت به امام ، از ترس سركوب نظام هميشه در خود نهان مىداشتند ، آن روز عنان عواطف خروشان خويش را از كف دادند . آه كه اهل بيت نبوّت در راه تحكيم شالوده‌هاى دين و نشر ارزشهاى توحيد چه رنجها كه متحمّل نشدند . . . چه خونها كه از آنان نريختند و چه حرمتها كه ندريدند و حقوق و قرابت آنان را به رسول خدا رعايت نكردند . . . براستى محنت اولياى خدا در طول اعصار چه بى شمار بوده و پايگاه و پاداش آنان در پيشگاه پروردگار چه بزرگ است !